poniedziałek, 4 maja 2015

Emerytura mundurowa

Zatwierdzona od jakiegoś czasu, przez polski rząd, ustawa emerytalna, wywołała wiele dyskusji albo kontrowersji, z przeważającą w znacznej mierze postawą – delikatnie mówiąc – negatywną – która w rzeczywistości objawiła się falą licznych protestów. Poza aktualnym od dawna niezadowoleniem z wysokości świadczeń emerytalnych – które mało tego według różnorakich prognoz, mogą się jeszcze obniżyć – największy punktem zapalnym owego powszechnego niezadowolenia, stało się ustanowienie dolnej granicy wieku emerytalnego na sześćdziesiąt siedem lat. Bez względu na indywidualne zaangażowanie i stosunek do wykonywanego zawodu, codzienne powtarzające się czynności po kilkudziesięciu latach pracy, bez wątpienia wywołują uczucie zmęczenia, nade wszystko, wtedy gdy dany pracownik nadchodzi do wieku, powszechnie określanego mianem podeszłego czy aż o ile w sferze duchowej czy mentalnej, nie odczuwa starości, to jednak nie wydaje się w stanie uchronić się przed rozmaitymi ograniczeniami natury fizycznej. Tymczasem rząd – usprawiedliwiając się szeroko pojętym kryzysem gospodarczym, a także zmniejszeniem przyrostu naturalnego – dalece odsuwa perspektywę upragnionego, wypracowanego przez kilkadziesiąt lat odpoczynku. Na szczęście niektórym grupom zawodowym – jednak ich liczba nieustannie się zmniejsza – udało się wywalczyć możliwość wcześniejszego przejścia na świadczenia wypłacane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Wcześniejsze emerytury przysługują osobom, które pracowały dla szeroko pojętych służb mundurowych – czyli w ogóle policjantom, żołnierzom, a także oficerom ABW, BOR czy innym – na dodatek możliwość przejścia na tak zwaną pomostówkę, uzyskują osoby, które przez więcej niż piętnaście lat, wykonywały różnorodne czynności zawodowe w szczególnych http://pisanie-artykulow.com.pl/lubisz-pisac-zarob-na-tym/ warunkach – w których istniała możliwość trwałego uszkodzenia zdrowia- czyli dotyczy to takich zawodów jak rybak morski, różnorodni pracownicy fizyczni, a nawet tancerze zawodowi, albo też ich praca miała tak zwany szczególny charakter – mowa tu przykładowo o kierowcach pojazdów uprzywilejowanych, operatorach dźwigów, maszynistach, członkach zespołów ratownictwa medycznego i tym podobnych.


.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz